Algemeen


26 Sep 2015

Welzijnszorg: toekomst zonder armoede




Zoals u misschien weet is PSC Antwerpen-vzw reeds vele jaren ambassadeur van Welzijnszorg, de vereniging die voor de katholieke Adventscampagne. Elk jaar werkt het PSC eraan mee. Ook deze keer. Het gaat nu om duurzaamheid: om een toekomst zonder armoede.

Nu nemen we graag een opiniestuk over van Bert D’hondt, medewerker politiek en beleid Welzijnszorg. Hij schreef dit stuk voor De Standaard op 2 september ll. Het is ook te vinden op de website van welzijnszorg.be 

In zijn opiniestuk kunnen we goede argumenten vinden om tegen sommige meningen in te gaan, die verspreiden dat de vluchtelingen hier komen en onze sociale zekerheid bedreigen! Misschien hebt u er iets aan.

Spierballengerol aan de rechterzijde (2/9/'15)

Politici ter rechterzijde die hard hun best doen om voorwaarden te stellen aan de steun voor erkende vluchtelingen, zijn niet weg te slaan uit kranten en tv. Gelukkig is er weinig discussie of we oorlogsvluchtelingen wel moeten opvangen. Toch klinkt er her en der gemor. De extra kosten voor die mensen, en dat in tijden van besparingen!

Het gemor wordt gevoed door begripsverwarring. Asielzoekers zijn de mensen die aankomen, die staan aan te schuiven bij de Dienst Vreemdelingenzaken. Zij krijgen geen financiële steun. Ze kunnen hun erkenning aanvragen en krijgen ondertussen opvang en materiële steun. Dat zijn internationale afspraken.

Asielzoekers die de asielprocedure positief hebben doorlopen, zijn erkende vluchtelingen. Zij kunnen een beroep doen op de bestaande systemen van sociale bescherming. Voor hen gelden min of meer dezelfde voorwaarden als voor wie hier geboren en getogen is. Ik wil het hier hebben over die laatste groep, de erkende vluchtelingen – het is niet zo dat al wie hier aankomt zomaar recht heeft op sociale bescherming.

Basisregels

N-VA-voorzitter Bart De Wever lanceerde vorige week het idee om een apart sociaal statuut voor vluchtelingen in te voeren. Hij verklaarde achteraf wel dat dat eigenlijk niet mag, maar toch, het moest maar eens gezegd. Waarom? Ze teren onze sociale zekerheid uit met hun leefloon en gewaarborgde kinderbijslag.

De Wever vergat even dat noch het leefloon, noch het systeem van gewaarborgde kinderbijslag (waar vluchtelingen een beroep op kunnen doen) uit de sociale zekerheid komt. Het zijn bijstandssystemen. De reguliere kinderbijslag (sociale zekerheid) is niet hetzelfde als die gewaarborgde kinderbijslag (bijstand). Zijn begripsverwarring kreeg navolging van liberale politici en journalisten. Sociale zekerheid (een verzekeringssysteem) of sociale bijstand (een vangnet om toch een beetje een menswaardig bestaan te verzekeren), wat maakt het uit. Mensen gaan mee in je redenering als je het hebt over ‘hun’ bijdragen voor ‘onze’ sociale zekerheid, die ‘zij’ komen ondermijnen. Het enige wat eventueel wel met de sociale zekerheid te maken heeft, zit hem eventueel in de gezondheidszorg.

Overigens: ter relativering: de kinderbijslagen voor vluchtelingen zouden volgens VRT slechts 0,1 procent van het totale budget voor alle kinderbijslagen uitmaken.

Blanco cheques

Patrick Dewael had ook een idee: gemeenschapsdienst voor vluchtelingen in ruil voor een leefloon (DS 29 augustus). Voor wat hoort wat, weet je wel. Voorzitter Rutten trad hem bij: geen blanco cheques en uitkeringen zonder voorwaarden. Bovendien haalde zij ook de sociale zekerheid er nog eens bij en hoe dierbaar die toch is.

Klap op de vuurpijl: Rutten kan niet uitleggen dat een 21-jarige Belg zijn inschakelingsuitkering verliest (wie had dat al weer beslist?) en we wél middelen aan erkende vluchtelingen geven in de vorm van een leefloon (dat ver onder de armoedegrens ligt). Ook hier weer het eigen volk tegen de vreemde vluchteling. Opnieuw de systemen van sociale zekerheid en sociale bijstand op een hoopje gegooid. Dat die jongere die zijn inschakelingsuitkering verliest evengoed een leefloon kan aanvragen, vergat ze. Hij zal dan wel een middelentoets moeten ondergaan, wat trouwens ook zal gebeuren bij die vluchteling. Dat niet al die jongeren een leefloon zouden krijgen, was ook de reden van de maatregel. Zo bespaar je. Dit nu gebruiken als argument is wel erg raar.

Parkeren

Parkeren we migranten dan maar aan de zijlijn met een uitkering? De wetgeving (RMI-wet) is duidelijk. Artikel 2: ‘Elke persoon heeft recht op maatschappelijke integratie. Dit recht kan onder de voorwaarden bepaald in deze wet bestaan uit een tewerkstelling en/of een leefloon, die al dan niet gepaard gaan met een geïndividualiseerd project voor maatschappelijke integratie. De OCMW’s hebben tot opdracht dit recht te verzekeren.’ Artikel 3 bepaalt onder meer dat ook erkende vluchtelingen daar recht op hebben, maar ook dat werkbereidheid een voorwaarde is.

Het OCMW of de betrokkene kan zo’n project vragen. In zo’n project kunnen allerlei zaken een plaats krijgen: taallessen, vrijwilligerswerk, tewerkstelling via het OCMW, opleiding, psychologische begeleiding. Zo’n project weigeren, is een reden om geen leefloon toe te kennen. Het ís al ‘voor wat hoort wat’: verwachtingen en verplichtingen van de betrokkene staan tegenover begeleiding en een leefloon. Als er al sprake zou zijn van een blanco cheque, dan is dat omdat een OCMW slecht functioneert. Raar dat Dewael en Rutten dat niet weten. Hoeveel OCMW-voorzitters telt Open VLD?

Waarom gaat men niet aan de slag met de bestaande kaders? Je kan OCMW’s versterken, bijvoorbeeld door vanuit de federale overheid meer van de leeflonen terug te betalen, in ruil voor meer en betere begeleiding en individuele projecten maatschappelijke integratie. Voor wat hoort wat, weet je wel. Je kan de integratie van die vluchtelingen in onze samenleving en arbeidsmarkt verbeteren. Je kan onze uitkeringen eindelijk boven de armoedegrens tillen, in plaats van kinderen kansen te ontnemen door kinderbijslagen ter discussie te stellen.

Daarvoor is geen spierballengerol nodig, maar wel daadkracht, met een koel hoofd en een warm hart.

Als er al sprake zou zijn van een blanco cheque, dan is dat omdat een OCMW slecht functioneert. Raar dat Dewael en Rutten dat niet weten.