MINKE ZUIDEMA STUDIEFONDS


15 Aug 2013

Minke Zuidema Studiefonds




Minke Zuidema Fonds

Enkele verhalen:

N.M. volgt deeltijds onderwijs. Hij hoopt een betalende stageplaats te vinden voor zijn derde en laatste jaar, maar aan het begin van het schooljaar was dat nog geen realiteit. Hij kan geen beroep doen op het OCMW om hem in deze periode te steunen, want zijn verblijf is geregulariseerd op voorwaarde dat hij geen beroep doet op leefgeld van het OCMW. Eigenlijk moet hij werk zoeken. Hij wil echter heel graag zijn opleiding afmaken om meer kans te hebben op de arbeidsmarkt. Om de eerste maanden van het schooljaar te overbruggen steunen we hem tot hij zijn stage plaats heeft gevonden en met de financiële tussenkomst zich verder kan helpen. We betalen voor de buzzypas en de eerste schoolkosten.

F.A. is moeder van 3 kinderen. Ze is alleenstaande moeder en komt uit Afghanistan. De oudste gaat naar het middelbaar. Ze wacht nog steeds op een beslissing voor haar regularisatieonderzoek, die nu al drie jaar in onderzoek is. Ondertussen krijgt ze geen financiële steun maar mag ze ook niet werken. De gemeenschap helpt haar en ze kan ook beroep doen op voedselhulp en kleding. De factuur  voor school s er echter te veel aan. De afhankelijkheid van haar vrienden weegt zwaar. Opnieuw vragen op school of ze de factuur later kan betalen is na twee jaar ook niet meer zo evident. Haar dochter vindt het moeilijk om naar school te gaan, want ze vragen haar van het secretariaat steeds wanneer de factuur betaald zal worden.

D.A. en haar gezin zitten al jaren in een procedure verwikkeld ivm hun gezinshereniging. Zolang daar geen duidelijkheid in komt, krijgt zij en haar kinderen geen kindergeld. Nu haar partner geen werk meer heeft, hebben ze ook geen inkomen meer.  Drie jaar lang was er geen vuiltje aan de lucht, maar nu is er discussie ontstaan over een schijnhuwelijk van haar partner 10 jaar geleden. Zij wist hier niets van maar de gevolgen treffen ook haar en de kidneren. Ze heeft alles achter gelaten om zich na haar huwelijk te voegen bij haar man nu zo'n 6 jaar geleden. Alles leek prachtig en ze was heel blij dat ze haar zoon en dochtertje een onbezorgde toekomst kon geven, want dat was wel anders in haar eigen land. Nu tobt ze weer net als vroeger, maar ze probeert het schoolgaan van de kinderen toch veilig te stellen. Ze is heel blij dat het PSC haar daar bij helpt.

A.R. is alleenstaande, maar o zo trotse vader van S., een vrolijke meid van 8 jaar. Net als nog enkele anderen, wacht hij  op een beslissing in zijn regularisatiedossier, dat hij in 2009 heeft ingediend. Zo nu en dan kan hij ergens klussen voor de kosten, maar het lukt niet altijd om de touwtjes aan elkaar te knopen. Als hij klust moet hij soms zijn dochterje in de nabewaking laten tot hij haar kan komen halen en dat brengt ook kosten met zich mee. Hun onderkomen was niet echt winter bestedig. Daarom moest er een alternatief gevonden worden, wat de nodige kosten met zich mee bracht. De school wilde niet steeds moeten wachten op de betaling van de facturen, ondanks dat ze wel begrip hadden voor de situatie. Een deel konden ze kwijtschelden als hij beloofde het andere deel te betalen.